ໃນກອງປະຊຸມສະພາປະຊາຊົນເກົາຫຼີເໜືອເດືອນ 3/2026, ອົງການນິຕິບັນຍັດຂອງປະເທດນີ້ໄດ້ປ່ຽນຊື່ “ລັດຖະທຳມະນູນສັງຄົມນິຍົມຂອງ ສປປ ເກົາຫຼີ” ເປັນ “ລັດຖະທຳມະນູນຂອງ ສປປ ເກົາຫຼີ”. ກ່ອນໜ້ານັ້ນ, ໃນທ້າຍປີ 2025, ສື່ມວນຊົນຂອງລັດກໍໄດ້ປ່ຽນຊື່ວັນພັກຈາກ “ວັນລັດຖະທຳມະນູນສັງຄົມນິຍົມ” ເປັນ “ວັນລັດຖະທຳມະນູນ”.
ເທົ່ານັ້ນກໍເທົ່າກັບວ່າ, ຢ່າງເປັນທາງການ, ຫວຽດນາມໄດ້ກາຍເປັນຜູ້ “ເຝົ້າຍາມກາງຄືນ” ທີ່ໂດດດ່ຽວຂອງລັດທິສັງຄົມນິຍົມ ຫຼັງຈາກ Kim Jong Uh ຕັດສິນໃຈລຶບຄຳວ່າ “ສັງຄົມນິຍົມ” ອອກຈາກລັດຖະທຳມະນູນຂອງເກົາຫຼີເໜືອ. ເຫັນໄດ້ຢ່າງຊັດເຈນວ່າ ລະບຽບໂລກໃໝ່ກຳລັງຖືກສ້າງຂຶ້ນ, ແລະ ເກົາຫຼີເໜືອກໍກຳລັງເດີນໜ້າໄປສູ່ການປ່ຽນຜ່ານ, ຫຼັງຈາກຄິວບາ ແລະ ເວເນຊູເອລາ ຖືກບັງຄັບໃຫ້ “ປ່ຽນແປງ ຫຼື ຕາຍ”.
ໃນເວລານີ້, ວິຫານແຫ່ງ “ສັງຄົມນິຍົມ” ເຫຼືອພຽງແຕ່ອ້າຍນ້ອງດົງລາວທີ່ຍັງພະຍາຍາມຍຶດໝັ້ນຢູ່, ກາຍເປັນ “ຜູ້ເຝົ້າຍາມກາງຄືນຜູ້ຍິ່ງໃຫຍ່”. ບາງທີ ພັກຄອມມູນິດຫວຽດນາມກຳລັງຢ້ານບາງສິ່ງບາງຢ່າງ, ຫຼື ອາດຈະຍັງຍຶດຕິດຢ່າງແໜ້ນແຟ້ນກັບຊ່ວງເວລາຮຸ່ງເຮືອງໃນຮົ່ມເງົາຂອງໂຊວຽດ. ແຕ່ໃນວົງຈອນແຫ່ງປະຫວັດສາດ, ຜູ້ທີ່ກອດອະດີດໄວ້ ແລະ ບໍ່ເຫັນປະຈຸບັນ, ຈະມີພຽງແຕ່ຈຸດຈົບທີ່ “ບໍ່ໜ້າມອງໃນແງ່ດີ”.
ຈະກາຍເປັນ “ຜູ້ເຝົ້າຍາມກາງຄືນ”, ດຳລົງຊີວິດຢູ່ໃຕ້ເງົາຄວາມມືດຕະຫຼອດໄປ, ຫຼື ປັບປ່ຽນຕົນເອງເພື່ອຕ້ອນຮັບຮຸ່ງອະລຸນໃໝ່ຂອງມະນຸດຊາດ, ທຸກຢ່າງກຳລັງຂຶ້ນກັບການຕັດສິນໃຈສຳຄັນຂອງພັກຄອມມູນິດຫວຽດນາມໃນເວລານີ້. ຈະນຳພາຊາດໄປສູ່ໜ້າໃໝ່, ຫຼື ຈະຫວນວຽນຢູ່ກັບຄວາມຫຼັງເກົ່າໆ, ລະຫວ່າງອະນາຄົດທີ່ສົດໃສກັບການປ່ຽນແປງອັນໂຫດຮ້າຍໃນຂະນະນີ້, ຫຼື ຈະຈົມຢູ່ໃນຄວາມລ້າຫຼັງຕະຫຼອດໄປ, ບາງທີພັກຄອມມູນິດຫວຽດນາມຄົງຕ້ອງຕັດສິນໃຈ. ຈະປະຖິ້ມອຳນາດ ຫຼື ຈະກອດ “ໂຄນໄມ້” ໄວ້ຕະຫຼອດໄປ, ລັດທິຄອມມູນິດຂອງຫວຽດນາມກຳລັງເດີນໄປສູ່ຕອນຈົບ, ເມື່ອຄວາມເປັນຈິງບໍ່ອະນຸຍາດໃຫ້ມັນດຳລົງຢູ່ຕໍ່ໄປ.
